Arsen(e)al

Üniversite’nin ikinci yılındaydı sanırım. Chelsea ve Arsenal arasında oynanan League Cup finalini ‘’Maviler’’ kazanmıştı ama yine de çoluk çocuktan kurulu Arsenal takımı oyunuyla herkesi oldukça etkilemişti.Sınıfımdaki Goonerlardan Dave Manners’a ‘’Arsenalin geleceği parlak’’ dediğimi anımsıyorum. O gün bugündür ‘’geleceği parlak’’ deyip durduğumuz Gunners için acaba o gelecek ne zaman gelecek? diye düşünmekten kendimi alamıyorum artık. Hayır hayır ‘’Wenger’i sorgulamaya başlayanlardan değilim kesinlikle.Evet, Arsenal son bir kaç senedir bir gelişme gösteremiyor ve gerçekten ligi kazanmayı hakketmiyor bu doğru. Yine de Arsene Wenger rakiplerine oranla mütevazı bir bütçeyle (bu biraz da kendi elisıkılığına bağlı tabi) çok uzun zamandır ilk 4’ün altına düşmüyor.

Tarafsız futbolseverlerin de gözlemlediğim kadarıyla birçoğu Arsenal’i akıcı ve organize futbol oynama isteği dolayısıyla takdir ve takip ediyor. Gooners bu imajını ve statüsünü şüphesiz Wenger’e borçlu. Zaten takım taraftarının çoğunluğu da bu takımı, kupa pahasına bile olsa Fransız’ın halefi George Graham’ın ‘’1-0 to the Arsenal’’ dönemine tercih edeceğini söylüyor.

Şu bir gerçek ki, son kupasını 2005 yılında kazanan bir takım var ortada. Bu ister istemez çatlak sesler çıkmasına yol açıyor. Arsenal, bu kadar göze hoş gelen futbol oynamaya , oyundan zevk almaya çalışırken bir türlü birşeyler kazanamayınca oyuncularında oluşacak güven eksikliğine ve sarfettikleri eforun boşa gittiği hissine kapılmaları kaçınılmaz. Soğukkanlılık ve güven başarıyla gelir. Geçen sene Chelsea’ye karşı 3-0 öne geçtiklerinde maç 3-1'e gelince yaşadıkları paniği hatırlıyorum da içler acısıydı.

Wenger hiç hata yapmadı demek de abes olur tabi. Mesela ‘’Abbas’’ modundaki Cesc’i elden çıkarmak için elini daha çabuk tutabilirdi. Bekleyerek fiyatı yukarı çekebileceğini düşündü belki de ama sonuç olarak oyuncuyu şu anki piyasa değerinin(Andy Carrol Liverpool'a 35 milyona mal oldu) altında bir ücret karşılığında bırakmak zorunda kaldı.O iş uzayınca diğer transferler de son güne kaldı ve adaptasyon vs. Derken Gooners PL’de bu sezon oynadığı 5 maçta 14 gol yedi(4-3lük Blackburn deplasmanında Santos’un Yakubu’yu ofsayttan çıkarması yeni gelenlerin çektiği iletişim zorluğuna bir örnek).

Son bir kaç yıldır kilit oyuncularının önemli maçlarda sakat olmasına(geçen sezon RvP,Cesc,Vermaelen) engel olamayan takımın bu soruna da çabucak bir çözüm bulması art.

Takıma bir çırpıda katılan son dakika transferlerinin uyum sağlaması ve bu takımda oynadıkları bölgelerin en kabiliyetli oyuncuları olan Vermaelen ve Wilshire’in da geri dönüşüyle Arsenal, güç anlamında muadili olan Liverpool ve Spurs ile 4.lük için kapışacak duruma gelecektir.

Dipnot: Tarih bu öngörümü yalanlıyor ama ne yapalım yazdık bir kere, o yüzden arkasında duracağım. Zira Arsenal en son 1963/64 sezonunda lige bu kadar kötü bir başlangıç yaptı ve 5 maç sonunda 19 gol yerken o sezonu 8. sırada bitirdi.